هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

رد ...

       

    

       

     ما زندگی‌آموزان مدرسه‌ای بودیم که هیچ درسی از زندگی در آن نبود . درس حسرت ،

     درس کینه، درس خستگی، درس بی‌مسئولیتی، درس تعصب، درس ترس، درس فرار .

     و درس عشق ، که همیشه برگزار نمی‌شد و باید دست به سینه ، ساکت می‌نشستیم ...

    

     

     

     

     

   

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٩ آبان ۱۳٩٤


لب‌تشنه‌ ...

              

       

       

            

                   لب‌تا لب از شراب پُر ای سر تا به پا شراب

                                                   لب‌تشنه‌ام ، یک جُرعه از لب‌ات به من بده 

       

        

          

    

         

     

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٦ آبان ۱۳٩٤


دلیل ...

      

    

        

                  

                                            تنها‌‌ام ، تنها به دلیل ِ تو ...

    

     

      

      

      

         

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٦ آبان ۱۳٩٤


لازم ...

       

     

               

                  

            دردترین دیر ِ دنیا و دیرترین درد ِ دنیا وقتی‌ است‌ که آدم می‌فهمد عاشقی معشوق

            نمی‌خواهد ، عشق می‌خواهد ...

  

      

   

         

     

    

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٦ آبان ۱۳٩٤


باید ...

         

       

        

                      آغوشی تنگ باید ، که سر بگذاری و آرام بگیری ...

                      که اگر نه ،  پاره‌ای سنگ باید ، که سر بگذاری و آرام بمیری ...

      

      

       

     

      

     

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٢ آبان ۱۳٩٤


حال ...

       

      

           

          حال‌ام آن حال ِ عاشقی که بُوَد یوسف‌اش رقیب 

                                              گرگ و زلیخا توبه کرده‌اند وُ هیچ چاهی نیست

      

       

       

       

     

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٠ آبان ۱۳٩٤


خواب ...

      

     

         

        

                  من به شوق رویای تو می‌خوابم از این کابوس بیداری ...

      

       

     

      

    

 

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٧ آبان ۱۳٩٤


حسرت ...

              

         

                 

                         همه جا را کاش گرفته ...

       

          

       

                   

         

     

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ۱٤ آبان ۱۳٩٤


گم‌شده ...

         

      

             

   هیچ سردرگمی‌ای خوفناک‌تر از گم‌شدن در زن نیست . زن را باید بلد بود . زنی که مرد

   او را بلد نباشد انگار تاریکی مطلق است ، انگار هزارتوی ِ سوزان . زنی که مرد او را

   بلد نباشد انگار رازی است هزار رمز . زن را باید بلد بود . سرانگشت‌سرانگشت از تن ،

   توی‌درتوی از دل ، کلمه‌کلمه از روح . که سوی ِ نور ، که راه ِ بهشت ، که اسم ِ اعظم .

   زن را باید بلد بود ...

    

      

   

       

     

     

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۱۳ آبان ۱۳٩٤


بی‌جهت ...

       

    

          

                       هرچه نگاه می‌کنم از هیچ جهتی نمی‌آئی ... ،

                       به‌خدا نیامدن‌ات بی‌جهت است ...

  

    

       

     

   

     

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٠ آبان ۱۳٩٤


دوست‌تر ...

       

      

           

          نه این‌‌که تنهائی باعث شود آدم زندگی را دوست نداشته باشد ، نه . می‌رسی به

          جائی که زندگی را دوست داری ، امّا مرگ را دوست‌تر داری . مثل یک‌ جور

          آدمی که مشکل‌اش چاره دارد امّا خودش بی‌چاره است . خودش بی‌چاره است ...

     

     

    

      

           

       

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٠ آبان ۱۳٩٤


دوری ...

   

      

         

                دوری به فاصله نیست . دوری انفکاک از زندگی است ...

                دوری ، مرگ ِ اکنون است . دوری ، نزدیک‌ای است که مُرد ...

     

     

    

    

    

   

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٦ آبان ۱۳٩٤


دور ...

     

   

        

                دور که افتاده باشی می‌فهمی زنده به گوری همان مُرده به دوری است ...

     

   

       

      

        

   

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٦ آبان ۱۳٩٤


سزاوار ...

        

     

            

           به خودت می‌آئی می‌بینی سرانگشت‌هات از کندن ِ گذشته و کنار زدن خروارها

           دیروز‌ زخمی و سر تا پای‌ات گذشته‌ای شده . نفس‌زده‌ی بغض‌کرده‌ی بهت‌زده ،

           ته ِ گودال ِ چشم‌هات داری به دل‌خوشی‌ای پوسیده‌ نگاه ‌می‌کنی که معلوم نیست 

           با کدام خاطره گور به گور شده . سزاوار ِ دوزخ ، از معصیت ِ نبش ِ خاطره ،

           دوزخی امّا فرجام ِ بهشت . بهشتی بی تو . سزاوار ِ خود ِ خود ِ خدا ... ،

           نه سزاوار من ، که آدم نبودم ... 

     

     

      

    

      

     

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٥ آبان ۱۳٩٤


دنیا ...

     

    

           

           دنیا به شکل بی‌رحمانه‌ای پُر از آدم‌هائی است که تنها می‌گذارند ، و به شکل

           احمقانه‌ای پر‌ُ از آدم‌هائی است که تنها می‌مانند ...

    

    

      

     

   

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۳ آبان ۱۳٩٤


سنگ ...

         

       

     

          

       توی تمام راه‌های دنیا سنگی هست که عابری از سر ِ بی‌حوصله‌گی آن‌ را با ضربه‌ای

       به گوشه‌ای دور می‌اندازد . آن سنگ‌‌ مردی بوده‌ که زنی به ‌او فکر نمی‌کرده ... 

  

    

  

   

   

     

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢ آبان ۱۳٩٤