هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

فراخ ...

         

        

               

      نمی‌دانم چگونه در این تنگ ِ تنگنای ِ دل‌تنگی امّا در دل ِ هر ثانیه‌‌ انگار سالی جای گرفته ...

     

     

      

    

       

         

          

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۳۱ امرداد ۱۳٩۳


کافه ...

         

       

                 

   کنُج این شهر بزرگ که از رنگارنگی کافه‌هاش چشمان ِ آدم‌ سیاهی می‌رود کافه‌ی ِ کوچک ِ

   دنجی هست که دو سه سالی است هرهفته آنجا سکوتم را به پای ِ کاج‌ها و انارها می‌ریزم .

   کافه‌ای که در آنجا مورچه‌ها گندم را در دل ِ زمین می‌کارند و پرنده‌ها گندم را در دل ِ آسمان

   پرواز می‌کنند . کافه‌ای که آدم‌هاش حقیقت را ، نه پشت ِ میزهای ِ چوبی، که زیر سنگ ها،

   به روشن‌ترین فکر ِ ممکن ، گفتگو که نه ، مُرده مُرده امّا زندگی می‌کنند . کافه گورستان ...

     

     

     

     

     

   

       

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۳۱ امرداد ۱۳٩۳


پوست کنده ...

                    

                     

                    

                   ساده و صادق ... ،

                  هیچ چیزی برای پنهان کردن ندارم ... ،

                  تو هم اگر پنهان هستی به خاطر این است که برای من نیستی ...

        

        

          

         

         

           

          

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ۳٠ امرداد ۱۳٩۳


پیدا ...

             

       

                 

                  مثل غم که توی چشم‌ها پیداست ، تنهائی توی دست‌هاست ...

      

      

         

       

        

        

        

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٢٦ امرداد ۱۳٩۳


انتظار ...

      

       

              

                  

           انتظار مرد ِ تکیده‌ی ِ مسلولی است توی سینه‌ی ِ آدم که دائم سُرفه‌ی ِ خون می‌کند ... ،

           تا کبود ِ مرگ ...

      

        

     

       

          

       

         

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢٥ امرداد ۱۳٩۳


باید ...

                

          

            

                         باید با کسی حرف بزنم ... ،

                         من امّا گورستانی از بایدهای ِ مُرده‌ام ...

      

         

          

        

        

         

         

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢٥ امرداد ۱۳٩۳


هرلحظه ...

         

         

              

                          هرلحظه به یاد ِ تو، می‌افتم ...

       

       

      

       

          

      

      

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢٥ امرداد ۱۳٩۳


بلد ...

            

              

                       

                  من گریه‌کردن را خوب بلدم امّا تو بیا ... ،

                  به خدا عاشقی را خیلی خوب‌تر بلدم ...

         

          

         

           

           

          

           

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٤ امرداد ۱۳٩۳


تسکین ...

          

  

 

                 از یک‌جائی به بعد فقط تسکین پیدا می‌کنی ... ،

                 خوب نمی‌شوی ...

     

     

      

       

       

     

       

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٢ امرداد ۱۳٩۳


سلام ...

          

             

         سلام . اول عرض کنم که بسیار ممنونم که لطف می کنید و هیچکده رو می خونید .

        من سالهاست اینجا حرفم رو می نویسم و همیشه هم اسم و آدرسم مشخص بوده .

        همیشه سعی کردم خدای نکرده به کسی بی احترامی نکرده باشم و سرم تو کار خودم

        هست . واقعا دلیل بداخلاقی های بعضی ها رو نمی فهمم ؟. بعضی با فحش و بد و بیراه

         بعضی با تهمت ، بعضی با مسخره کردن . بعضی حتی جرئت این که نشونی از

         خودشون بذارن تا بشه لااقل جوابشون رو داد هم ندارند ...

        چند ماهی کلن  بسته بودم امکان ارسال نظرات رو ولی خجالت کشیدم از محبت

        دوستانی که امکان نقدشون رو گرفته بودم اما بعضی ها متاسفانه و واقعا نمی دونم

        به چه دلیل انگار فقط قصد رنجوندن و آزاررسانی دارند . واقعا نمی فهمم دلیلش رو ...

        

       

        

          

       

        

       

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢۱ امرداد ۱۳٩۳


محتاج ...

         

                  

                          

            چه می دانم ... ؟ ،

            بگوئید یاد یک کابوس افتادم  یا یک موضوع ِ وحشتناک به نظرم رسید ... ،

            گاهی حتی الکی هم که شده جیغ بزنید و بروید میان بازوان ِ مردتان پناه بگیرید ... ،

            مردها احتیاج دارند دلشان آرام بگیرد که پناه زنشان هستند ...

      

         

         

          

         

           

            

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٩ امرداد ۱۳٩۳


مهار ...

          

        

                  

                نوشتن از تو به دو کار ِ من آمده . مهار ِ غم ات و مهار ِ چموشی ام ... ،

                مهار ِ غم ات ، که من را لگدکوب می کند و مهار ِ چموشی ام ، که دیگران را ...

         

        

       

     

      

        

       

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٩ امرداد ۱۳٩۳


فقط ...

            

                 

                      

      روزهائی که خیلی دلتنگم بیشتر ازهمیشه چرند می گویم . خودم هم می دانم کارساز نیست .

      خدا هم می داند . میزی که رویش سر می گذارم هم می داند .

      حالا هم که گفته ام دیگر همه می دانند ... ،

      فقط تو نمی دانی ... ،

      توئی که فقط تو باید بدانی امّا ...

      فقط توئی که نمی دانی ...

         

        

           

        

       

           

         

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱۸ امرداد ۱۳٩۳


بی سایه ...

           

                 

            

                 که سایه هم کم می آورد ... ،

                 در پس ِ تاریکی گم می شود و تو به راه َت ادامه می دهی ... ،

                 تنهاتر ...

        

          

         

         

         

         

           

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱۸ امرداد ۱۳٩۳


منتظر ...

          

         

                 

                       می دانستم تو نمی آئی ... ،

                       از اوّل هم منتظر ِ آمدن َت نبوده ام ... ،

                       منتظر بوده ام بدانم کجائی که من بیایم ...

      

       

            

         

         

         

         

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ۱٦ امرداد ۱۳٩۳


بیداری ...

     

       

           

                           حیرانی و سردرگمی بس است ... ،

                           وقتم دارد تمام می شود ... ،

                           دیگر باید به خودم بیائی ...

         

        

      

       

        

          

          

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱۱ امرداد ۱۳٩۳


شاهد ...

        

                  

            

                          نه حتّی به غزل ... ،

                          تو ناگفته پیدائی ...

    

     

       

       

         

       

         

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۱٠ امرداد ۱۳٩۳


باور کن ...

        

          

                

                        خدا کند باور کنی ... ،

                        گاهی خودم هم این‌همه دلتنگی را باور نمی‌کنم ...

    

      

       

      

      

      

        

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٩ امرداد ۱۳٩۳


ارزش ...

    

    

          

       

                   گاهی از خودم خیلی آهسته می‌پرسم این همه انتظار ارزش دارد ... ؟ ،

                   بعد خیلی بلند می‌ترسم ...

       

     

         

       

    

   

      

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۸ امرداد ۱۳٩۳


نادانی ...

      

                       

          

   چه واقعیت ِ ترسناکی است که تا تاریکی نباشد ستاره‌ها راه را به کسی نشان نمی‌دهند ...

      

       

     

    

    

      

 

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۸ امرداد ۱۳٩۳


جدّی ...

       

        

               

                       تنهائی با کسی شوخی ندارد ... ،

                       کاش تو سر به سر ِ من بگذاری ...

      

    

      

     

      

      

    

   

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٧ امرداد ۱۳٩۳


پریشانی ...

          

            

                  

        پریشانی یعنی وقتی داری با خودت حرف می زنی میان حرفهات بلند شود برود ...

         

          

        

         

         

         

            

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٦ امرداد ۱۳٩۳


هشدار ...

         

                

           

                              هشدار ... ! 

                              این من حاوی تنهائی دلخراشی است ...

    

        

         

         

        

        

        

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٦ امرداد ۱۳٩۳


تنهائی ...

         

               

                  

                           تنهائی یعنی دست‌کشیدن امّا ...

                           دل‌نکندن ...

     

        

       

       

         

      

            

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٤ امرداد ۱۳٩۳


دلتنگی ...

          

                    

                     

     دلتنگی مثل رنده می‌ماند . هربار که روی ِ دلتنگی سُرمی‌خوری قطعه‌قطعه کنده می‌شوی .

     آهسته‌آهسته تمام می‌شوی . با زجر ...

         

        

         

         

             

    

       

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢ امرداد ۱۳٩۳


شراب ...

       

            

             

                         با هرکسی می‌شود نوشید امّا ...

                         فقط با تو می‌شود مست شد ...

      

      

        

        

           

        

              

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢ امرداد ۱۳٩۳