هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

شبانه روزی ...

                                 

                                 

                              شب ها ...

                              بُغض گلوی َم را می گیرد ... ،

                              روز ها ...

                              روزگار ...

                                                             

                                                            

                                                       

                                                                  

                                                                              

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۳٠ فروردین ۱۳٩۱


کنایه ...

                                           

                                       

                        لبخند ...

                        گریه ی ِ ژوکوند ِ آدم ِ تنها ست ...

                                                   

                                                                 

                                                             

                                                                                

                                                                        

                                                                    

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢۸ فروردین ۱۳٩۱


کابوس ...

                                          

                                       

                          گم شده ام ... ،
                          می پرسم راه کجاست ... ؟!
                          لبخند می زند ... ! ،
                          می گوید :
                          به شهر ِ گم شده ها خوش آمدی ...

                                                                                     

                                                                               

                                                                                  

                                                                                

                                                                               

                                                                           

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢۸ فروردین ۱۳٩۱


نماد ...

                                                    

                                                      

                         سرد ... ،
                         ساکت ... ،
                         پوسیده ... ،
                         من ...
                         نماد ِ تمام ِ مُرده های ِ جهان ...
                         من ...
                         آئینه ی ِ عبرت ِ تنهائی ام ...

                                                                       

                                                                               

                                                                        

                                                                               

                                                                               

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢۸ فروردین ۱۳٩۱


نسبیت ...

                                 

                                                 

               ضمایر  نسبی اند ... ،

               ما ...

               من  و  تو  هستیم   ... ،

               او  می آید ...

               من  برای ِ  تو  می شوم  او ...

               او  برای ِ  تو  می شود  تو ... ،

               تو  و  او  می شوید  شما  ... ،

               فقط  انگار  این  وسط ...

               تنهائی ِ لعنتی ِ من اصلن  نسبی  نیست ...

                                                                               

                                                                            

                                                                                   

                                                                             

                                                         

                                                                                

                                                             

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢٦ فروردین ۱۳٩۱


یادگاری ...

                                           

                                                  

                      از من  و  تو ...
                      تنها  یادگار ...
                      یک  قاب ِ  خالی  از عکس ،
                      منی که  نیست َم ...
                      توئی  که هرگز  نیامدی ...

                                          

                                                          

                                                               

                                                                         

                                                                        

                                                                

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢٦ فروردین ۱۳٩۱


کتاب ...

                                   

                                        

                       قنوت ِ دست هام ...

                       کتابی  است ...

                       که  تابی  که  دیگر  نیست  را ...

                       در  آن  گریسته ام  ...

                                                   

                                                                   

                                                                           

                                                                  

                                                                       

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢٦ فروردین ۱۳٩۱


سَرکوب ...

                                     

                                                   

                 کنار ِ تخت ِ من ...

                 دیواری است ...

                 که معنای  ِ سرکوب ِ شبانه را می داند ...

                                                    

                                                                   

                                                                         

                                                                    

                                                                            

                                                                         

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٥ فروردین ۱۳٩۱


مُقصّر ...

                                      

                                         

                  تقصیر ِ  خدا  نیست  این  بلبَشو ... ! ،

                  کسی  دیگر آمده  جای ِ  خدا  نشسته ... ! ،

                  کنار ِ خیابان ...

                  کودکی  دارد  پُشت  ِ ترازوی ِ عدالت  مَشق می نویسد ...

                                   

                                      

                                               

                                                        

                                              

                                                       

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢۱ فروردین ۱۳٩۱


عاشق ...

                                                         

                                                      

                                             

                عاشقی  مگر  چیست ... ؟! ،

                در  سایه ی ِ  تاکی  خشک ...

                خفتن  و  ...

                مَست  برخاستن  ...

                                                                    

                                                                                   

                                                                 

                                                                       

                                                                

                                                                  

                                                   

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢۱ فروردین ۱۳٩۱


کافی است ...

                                             

                                                      

                   " کافی است  مرا  ببوسی  "

                   " کافی است  مرا  بخوانی  " 

                   " کافی است   مرا   ببینی  "

                   " کافی است  مرا .........  "

                   " کافی است  مرا .........  " 

                   " کافی است  مرا .........  "

                                       .

                                       .

                                       .

                  تو که  نیستی ...

                  چقققققدر همه ی ِ " کافی است ها " ...

                  نا کافی است ...

                                                                

                                                                          

                                                                     

                                                                        

                                                                  

                                                         

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢۱ فروردین ۱۳٩۱


وجه ِ تسَمیه ...

                                                            

                                      

                 دُروغ گو ها ...

                 سُرخ پوستی ترین  اسم ِ  دنیا  را  دارند ... ،

                 دُشمن ِ خدا ...

                                                        

                                                        

                                                              

                                                               

                                                               

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢۱ فروردین ۱۳٩۱


آئین ِ نگارش ...

                                        

                                                      

                           آئین ِ نگارش  سال هاست   قمصور  است ... !

                           هیچ  نقطه ای  جمله ی ِ  درد  را تمام  نمی کند ...

                                              

                                                              

                                                            

                                                     

                                                                     

                                         

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱٩ فروردین ۱۳٩۱


کودک و پادشاه ...

                                                                   

                                               

                             همه ی ِ  ما  لخُت ایم ... ،

                             ولی  انگار  بچّه ها  خوابَ اند ... ،

                             هیچ کس  حقیقت  را  نمی گوید ...

                                     

                                          

                                             

                                           

                                                  

                                    

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱٩ فروردین ۱۳٩۱


سناریو ...

                                         

                                            

                        میروم  جنوب  ...

                        باشو  و امیروو  رو  صدا  می کنم  سنج  و دَمّام   بیاورَند ... ،

                        برویم   پیش ِ  ناخدا خورشید  ...

                        ببرَد ِ مان  آبی های ِ  دریا ... ،

                         دم  بگیرند  آنها  ...  ،

                        من  گریه  کنم ... ،

                        بشورم  دل َم  را ... ،

                        غم های َم  بریزد  توی ِ  دریا ... ،

                        آفتاب  بزند  روی ِ شان   ابر  شوند ... ،

                        به خدا  حیف ِ  است این  غم ها  باران  نشوند  ...

                                                                                

                                                                          

                                                                            

                                                                     

                                                                              

                                                                 

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱٩ فروردین ۱۳٩۱


آدم ها ...

                                               

                                                               

                            آدم ها  یک  دسته اند ... ،

                            یا  تنها  اند ...

                            یا  تنها  اند ...

                                                   

                                                   

                                                                 

                                                                

                                                                       

                                                           

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ۱٧ فروردین ۱۳٩۱


اختیاری ...

                                        

                                      

                            چهار دیواری ...

                            یا اصلن  هزار دیواری ... ! ،

                            چه  فرق  می کند ... ؟!

                            وقتی ...

                            اختیار  دست  ِ   دیو   هاست ...

                                                

                                                                

                                                                    

                                                                       

                                                                             

                                                  

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ۱٧ فروردین ۱۳٩۱


حضرت ِ دوست ...

                                                 

                                              

                                  این  جا  مرا  کاشته ای   و ...

                                  آب  ِ  پاکی  را  هم  روی  ِ  دست های َم  ریخته ای  ... ،

                                  من  به  قربان َت ...

                                  که  چقققققدر ...

                                  سبز  می خواهی   مرا  ...

                                                                                

                                                                                

                                                                    

                                                                            

                                                                                    

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩۱


مذهب ...

                                               

                                                               

                       همیشه  همین  بوده ... ،

                       دست های ِ  نا نجیب ...

                       از  زمین  خوشه  می چینند ... ،

                       امّا ...

                       رو  به  آسمان  بلند  می شوند ...

                                                                           

                                                                      

                                                                                

                                                                  

                                                                               

                                                                    

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩۱


ادبیّات ...

                                                        

                                                      

                       ادبیّات  را  سخت  و نافهم  کرده اند ... ! ،

                       او ...

                       ضَمیر ِ ِ ِ سوّم  شخص ِ ِ ِ  مُفرَد ِ ِ ِِ  غایب ...

                       که به جاااای  اسمی ِ خاااااص ِ  می نشیند ...

                       نیست ... ،

                       او ...

                       کسی است ...

                       که  به  جای ِ  من ِ  ناخاص  می نشیند ... ،

                       به همین ساده گی ... 

                                                                            

                                                                       

                                                              

                                                                          

                                                                         

                                                                  

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱٤ فروردین ۱۳٩۱


سکوت ...

                                                        

                                                             

                                                 

                                 چاره ای جز سکوت هست ... ؟!

                                 وقتی ...

                                 زخم های َم ...

                                 همه ...

                                 دهان  باز  کرده اند ...

                                                                                  

                                                                                 

                                                                                   

                                                                             

                                                                         

                                                                                           

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱٤ فروردین ۱۳٩۱


بعثت ...

                                  

                                       

                             گفت  " بخوان "  و  ... 

                             رفت ... ،

                             حالا  سال هاست  ...

                             چشمان ِ  امّی ام   ...

                             بی  هیچ  ترتیلی  امّا ...

                             آیه ی ِ   اشک  را  تلاوت  می کنند ...

                                                  

                                                                               

                                                                             

                                                                              

                                                                    

                                                                     

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۱۱ فروردین ۱۳٩۱


ضمایر ِ منفصل ...

                                                              

                                                          

                                من ...

                                او ...

                                ما ...

                                شما ...

                                ایشان ... ،

                                آآآآآآه ه ه ه ه ،

                                تو  کجائی  ...  ؟!

                                                                      

                                                                 

    پی نوشت :

            میان ِ  این  همه  ضمیر ِ  منفصل ... ،

            انگار  تو  ...

            منفصل ترین  ضمیر ِ  دنیائی ...

                                                         

                                                                     

                                                                       

                                                             

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ۱٠ فروردین ۱۳٩۱


وجه ِ تشبیه ....

                                                       

                                                                           

                                                            

                            دُرُست  شبیه ِ  مرده  ها  ...

                            افتاده ام  کف ِ  این  اتاق ِ  شبیه تر  به  قبر ... ،

                            و چققققققدر ...

                            دست ِ  تلقین ِ  تو  بر شانه های ِ  من  کم  است ...

                                                                                  

                                                                                       

                                                                                         

                                                                                            

                                                                                  

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٧ فروردین ۱۳٩۱


باور ...

                                                    

                                                     

                                                 

                        دل سرد  که  باشی  ...

                        باور ِ  آمدن  ِ  بهار  ...

                        زیاد  سخت  نیست  ...  ،

                        خیلی  سخت تر  امّا  ...

                        باور ِ  رفتن  ِ   زمستان   است ...

                                                                              

                                                                                  

                                                                                 

                                                                              

                                                                                

                                                   

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٧ فروردین ۱۳٩۱


هفت سین ...

                                               

                                                        

                     هَهَهَهَهَهَهَفت   سین ... ؟! ،

                     به  جناب ِ  تنهائی  اگر  بَر نخورَد  ...

                     یک  نقطه  ... !

                     فقط  یک  نقطه ... ! ،

                     فرق  ندارد  نقطه ی  ِ  پایان  ِ  زمستان  یا  نقطه ی  ِ  شروع  ِ بهار ،

                     "  سال  ِ  نو  "    را ...

                     می کند   "  سال  ِ   تو   " ...

                                                                                    

                                                                             

                                                                                      

                                                                           

                                                                                   

                                                                       

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢ فروردین ۱۳٩۱