هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

" من ... را دوست دارم "

                                                             

                                                                        

                                                          

                                  اجازه ... ! ،

                                  انگار این جای ِ خالی ...

                                  فقط ...

                                  با  کلمه ی ِ  مناسب ِ  " تو "  پُر می شود  ...

                                                  

                                                              

                                                                       

                                                                       

                                                                             

                                                                      

                                                                          

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٩ آذر ۱۳٩٠


غذای ِ ساده ...

                                                           

                                                                 

                                                                            

             آشی که حتیّ یک قطره روغن از آن نمی چکد امّا ...

             بد جور دهان سوز  است ... ،

             خورده و نخورده به پای ِ دیگران است ...

             و با عقل و هوس و امّید و سیاست و تجربه و یاس و صداقت و  تقدیر ...

             و البته گوه گیجه و بد شانسی - به میزان لازم -  درست می شود ... ،

             حماقت نام دارد ...

                                                                    

                                                                 

                                                                              

                                                                                  

                                                                           

                                      

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٩ آذر ۱۳٩٠


دیوار ها و آدم ها ...

                                    

                                              

                                                          

                           آدم ها ...

                           دیوارها  را  گول  زده اند ... ،

                           دیوارهای ِ کر و کور و لال ...

                           از همان آجر ِ اوّل ...

                           با رویای ِ امنیّت ِ ما  قد  می کشند ... ،

                           دیوارها عاشق َ ند ... ،

                           دیوارها معنای ِ نفرت ِ زندانی  را هیچ وقت  نمی فهمند ... ،

                           و صبورانه ...

                           و عاشقانه ...

                           دیوار می مانند ...

                                                                          

                                                         

                                                     

                                                            

                                                                

                                                                   

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢٦ آذر ۱۳٩٠


دیکته ...

                                              

                                                      

                                                                

                           نمی دانم  چرا ... ؟!

                           هیچ معلمّی به ما نگفت ...

                           برای ِ " شما "  شدن ِ " ما " ...

                           شین  لازم  نیست ... ،

                           " او "  لازم  است ...

                                      

                                                            

                                              

                                                   

                                        

                                            

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱٩ آذر ۱۳٩٠


زمستان ...

                                                      

                                                         

                                                        

                 وجدان  ... ،

                 انگار التماس ِ دست های ِ خدا ست  که از دنیا کوتاه شده ... ،

                 او می خواهد از آستین ِ من بیرون بیاورد ِ شان ... ،

                 و من ...

                 دست هام در جیب است ...

                                                      

                                                                

                                                                      

                                                                         

                                                               

                                                                 

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱٩ آذر ۱۳٩٠


Bad Luck

                                                                

                                                                   

                                                                 

                     پشت ِ این پنجره هائی که پرده پوشیده اند ... ،

                     در هم همه ی ِ خیابانی  شلوغ ... ،

                     بین مسافرهای ِ اتوبوسی که در ایستگاه  نمی ایستد ... ،

                     یا شاید ...

                     پشت ِ چراغ قرمز ِ  تقاطع ِ کناری ... ،

                     انگار زنی هست ...

                     که ...

                     من  را  نمی بیند ...

                                                                      

                                                                                 

                                                                                  

                                                                                 

                                                                                       

                                                                                   

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۸ آذر ۱۳٩٠


بگوئید و بنویسید ولی اسراف نکنید ...

                                                  

                                                                    

                  " الف " و " ب "  و" پ " و" ت "  و فیلان  و بیسار و خلاصه " یاء" ... ،

                  می دانی دوستم جان ... ؟! ،

                  حرف  برای ِ نگفتن  زیاد  دارم  انگار ... ،

                  از این همه حروف ِ  الف باء  ...

                  دو حرف  از  من ...

                  باقی حرف ها  از شما ... ،

                  انگار  این  روزها ...

                  اوّل  و آخر ِ حرف هام ... 

                  اوّل  و آخر ِ حرف هاست ... ،

                  انگار الف بای ِ  من  ... ،

                  الف  یاء ست  ... ،

                  آ ی ...

                                                                         

                                                            

                                                                           

                                                                       

                                                                                    

                                                                                 

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٧ آذر ۱۳٩٠


طبیعی ...

                                                                      

                                                                                

                                                              

                       بی تو ...

                       باران و پائیز و شب ...

                       بی هیچ لطافت و شوق و آرامشی ...

                       فقط  ...

                       حالی از چرخه ی ِ طبیعی ِ  آب و فاصله و حرکت اند ... ،

                       انگار ...

                       فقط حال ِ من ِ بی تو ...

                       این قدر غیر طبیعی است ...

                                                                                

                                                                                

                                                                                  

                                                                                     

                                                                                        

                                                                                    

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢ آذر ۱۳٩٠