هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مَرد ...

        

 

                       تنها باش ...

                       دیوانه  هم  باش  ها ،

                       امّا ...

                       امّا مرد که باشی ...

                       آن وقت ...

                       همیشه یک زمان هائی هست ...

                       که حتیّ میان ِ عُصیان ِ دریده ترین ِ نگاه هات ،

                       که حتیّ ...

                       که حتیّ میان ِ رسوائی ِ تمنای ِ تنَ ت ،

                       که حتیّ میان ِ طغیان ِ مُرده آب های ِ نرینه گی َ ات ،

                       آن قدَرعیان است التماس ِ عشق ...

                       که دیگر حاجت به بیان ندارد ...

                                                            

                                                             

                                                                 

                                                          

                                                    

                                                       

 نقاشی از آنتونی یولینسکی

                                                      

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۳:٢۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ فروردین ۱۳٩٠
تگ ها :

راست و دروغ ...

                            

                                                  

                 دروغ ِ ترس هام  را  نشنیده  بگیر ،

                 دست هام ...

                 از ترس ِ تنها ماندن است که دارند می لرزند  ،

                 به من نگاه کن ...

                 به من نگاه کن ،

                 ببین چشمان َم ...

                 چه قهرمانانه ...

                 دارند راست ترین التماس ِ عالم را فریاد می زنند ...

                                                    

                                               

                                                      

                                                             

                                           

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٩ فروردین ۱۳٩٠
تگ ها :

ضمیر ...

      

 

          "  تو " ...

          " شما " ...

          یا حتیّ  " هوووی ی " ،

          چه فرقی می کنه چی خطابم کنی ... ؟!

          چون اونی که توی ِ خاطرت نگهشون می داری  ضمیرهای ِ آدم ها  ست ،

          آدم های ِ ضمیرها  به راحتی عوض شدنی هستند دوستم جان   ...

                                                                 

                                                         

                                                                            

                                                                    

                                                         

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ٩:٤۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۸ فروردین ۱۳٩٠
تگ ها :

توجیه المَصائب ...

          

                                                  

                    آقا از بَس که هی ریده  می شه  تو حال َم  ها ...

                    از این به بعد هرکی می خواد بیاد حال َم رو بپرسه ...

                    لطفا حتما ...

                    " با پای ِ چپ وارد شوید " ...

                                             

                                                       

                                                         

                                                    

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱۱:٤٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٥ فروردین ۱۳٩٠
تگ ها :

گورستان ...

                

 

                               در من ...

                               احساس مُرد ...

                               در من شک مُرد ،

                               ولی من ...

                                    - به گمانَ م -

                               ایستادم  ،

                               در من ...

                               عقل ...

                               خدا ...

                               هر آن کس که می توانست  " تو"  باشد ...

                               مُرد ،

                               ولی من ...

                                    - به گمانَ م -

                               ایستادم  ،

                               در من شب مُرد ...

                               کویر مُرد ...

                               سایه ...

                               در من هر چه قافیه ...

                               مُرد ،

                               ولی من ...

                                    - به گمانَ م -

                               ایستادم  ،

                               در من  صدا  مُرد ...

                               عَطش مُرد ...

                                بوسه مُرد ...

                                دُعا مُرد ...

                                در من حتیّ ...

                                مَرد  مُرد ،

                                ولی من ...

                                     - به گمانَ م -

                                ایستادم  ،

                                در من این مُرد...

                                در من آن مُرد ...

                                در من ...

                                مُرد و مُرد و مُرد ،

                                ولی من ...

                                     - به گمانَ م -

                                ایستادم ،

                                امّا ...

                                امّا ...

                                در من امّا ...

                                در من انگار ...

                                امّید ...

                                امّید ...

                                امّید ...

                                          .

                                          .

                                          .

                                من  گمان  نمی کردم ...

                                امّید ...

                                بمیرد ،

                                و من ...

                                بی گمان ...

                                ایستادم ،

                                در من امّا ...

                                در من انگار ...

                                در من امّا انگار ...

                                امّید هم ...

                                مُرده شاید ...

                                           .

                                           .

                                           .

                                 به گمان َم ...

                                 تنها ها ...

                                 ایستاده  می میرند ...

                                                      

                                                      

                                                        

                                                      

                                                              

                                                             

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱:۳٥ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۳ فروردین ۱۳٩٠
تگ ها :

من ...

             

 

                   آآآآ ی ی  مَردُم ...

                   مُردَم از این بُغض ِ دَم به دَم ،

                   که  قرار  بود ...

                  این من ...

                  به  یقین ِ عقل ...

                  توسَن ِ  بلد  باشد  برای ِ دل  ...

                  در کوره راه ِ  دور و دراز ِ  شک ...

                  تا بارگاه ِ عشق ،

                  حالا ...

                  شده ام  نرّه قاطری  سر به  زیر ...

                  بارَم  سنگ ِ دل ،

                  خدا اگر قبول کند انشالله ...

                  دارَم سنگ ِ بنای ِ بُقعه ی ِ غم  را می بَرم همین نزدیکی ها ...

                  بالای ِ تپّه ای از آرزوهای مُرده ...

                                                

                                               

                                          

                                                 

                                             

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱٢:٤٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۱ فروردین ۱۳٩٠
تگ ها :