هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

... لام ... میم ... " نون " ... واو ...

               

               

                  می بینی رفیق ...

                  چقدر ساده ...

                  همین که ...

                  پای ِ "  نون " وسط  می آد ...

                  دوستت دارم ...

                  میشه ...

                  دوستت " ن " دارم ...

                         

                           

                               

                                

  پی نوشت :

  مرده ِ ام از گرسنگی ِ " من "  ...  مرده ِ ام از گرسنگی ِ " آدم " ...

                                

                                

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۸:۱۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٧ تیر ۱۳۸٩
تگ ها :

دل شده ...

     

 

                     نمی دانم ... ؟!

                     کجای ِ این دفتر ِ بی پایان ِ غم ...

                     در حاشیه ی ِ کدام ِ  مرثیه  بر هبوط  ِ آدم  ...

                     دل از دست ِ خدا  شد ...

                     که این گونه ...

                     هزار هزار هزار از تکرّر ِ آدم هم ...

                     به یاد ِ خدای ِ دل شده  نمی آورد ...

                     قرار بود  ...

                     اسم اعظم  ...

                     " عشق "   باشد ...

                                    

                                       

                                       

                                 

 

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱۱:٠٥ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٦ تیر ۱۳۸٩
تگ ها :

عین ... شین ... قاف ...

     

 

              " مَن " :  "  مَن "  " مَن "  ... !

              "  او " :  " تو "  " تو "  ... !

              " مَن " :    کشیدم ... !

              "  او " :    کی رو ... ؟

              " مَن " :  " خدارو ... !

              " او  " :    آقا قبول نیست ... " شما " خیلی قوی می شید ... !

              " مَن " :    باشه ... " خدا "  با  " شما "  ...  "  تو "   با   " من " ...

                                  

                                    

                                       

 پی نوشت :

 وای که چه عاشقیه اون " من "  که  " تو "  براش مثل ِ خداست ...

 پی نوشت تر :

 وای که چه  ...  اون  " او "  که  " تو "  براش مثل خدا نیست ...

 پی نوشت ترین :

 سالار ِ اون " من " ی که اولش با " من " شروع می کنه ... آخرش میشه " تو " ...

 راجع به " او " هم ... من خفه میشم ... شما امّا ... تو دلتون بگید لطفا ً...

                             

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۸:۱۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳ تیر ۱۳۸٩
تگ ها :

Truly true

 

 

                  دل ِ لب هایم ...

                  حجم ِ عاصی ِ  لب ِ  پائین َات  را می خواهد ...

                  با همان طعم ِ  تند ِ ناب ...

                  معجون ِ ماتیک  و شراب  و سیگار ...

                                 

                                        

                                          

                                  

                                             

                                       

 پی نوشت : 

 اِروتیک نویسی نیست به خدا ...

                                  

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱٢:٤۳ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٢ تیر ۱۳۸٩
تگ ها :

ماده ی ِ واحده ...

        

 

                 از وقتی که رفتی ...

                 از وقتی " خدا نگهدارَت "  را ...

                 فریاد ِ گریه کردم ...

                 آن چنان ...

                 از دل ...

                 سپُرده امَ ات  به  خدا ...

                 طوری که هنوز  گیج  می زند  خدای ِ بی نوا ...

                 که نکند قانون ِ طبیعت ...

                 تبصره ای  بر مرگ  دارد ... ؟!

                                        

                                               

                                              

                                                 

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱٠:٤٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٩ تیر ۱۳۸٩
تگ ها :

نامردی ...

   

 

             این عین ِ نامردی ِ آدم هاست ...

             که نادیده می گیرند ...

             این تلخ ترین و حقیقی ترین واقعیت ِ عالم  را ...

             این عینیّت ِ کامل ِ معنای ِ عشق را ...

             که آاای دوستم جان ها :

             به خدا ...

             گهُ ...

             همان غذای ِ مادر مُرده  است ...

             که در یک مسیر طولانی و پر پیچ و خَم ...

             برای رشد و بالندگی امثال " من " ها ...

             بی توقعّ  و مخلصانه ... 

             داده هر چه که در وجودش داشته   ...

             و به انگ ِ ( تو بخوان فیض ِ) ...

             گهُیت ...

             زائل ( توبخوان نائل )  شده ...

                                          

                               

                            

                         

                           

                         

  پی نوشت :

  اوج ِ بدبینی و ناامیدی ...

  در حالتیه که باور ِ فکری ِ امثال " من " ها ...

  آگاهانه  یا  نا آگاهانه ...

  میشه این:

  " غذا ، بهترین هاش حتیّ ، گهُ ِ بالقوُه است "  ...

 

  پی نوشت تر :

  بعضی مواقع به گهُ بودن ِ خودم افتخار می کنم ...

                                                       

  پی نوشت ترین :

  به سنگینی این بُغضی که تو گلومه ِ قسم ...

  این ها آرایه های زشت وزیبای ِ کلمات نیست ...

                                   

                                    

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ٥:٠٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۸ تیر ۱۳۸٩
تگ ها :