هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

ور شکسته ...

 

                     فغان از بی خدائی ِ دل ...

                     که اگر بر قاعده  بود ...

                     می بایست ...

                     اَلمفلسُ فی امان ِ الله  می بود...

                     که کرور کرور نقد ِ محبت  داد ...

                     بی نوا  دلم  ...

                     به بهای ِ نیم مثقال  زر ِ ناب ِ صداقت ...

                     که آن هم  ...

                     مس ِ مُصَقّل ِ مصلحت  از آب در آمد  ...

                     به  محک ِ عشق ...                           

                                                                  

                                                                       

                                                                   

      مصقل ( مُ صَ ق قَ ل ) : صیقل داده شده ، در تابناکی و جلا چون آئینه شده .

      المفلسُ فی امان ِ الله  : آدم ورشکسته در پناه خداست .                                                

                                                  

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱٢:٠۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٧ مهر ۱۳۸۸
تگ ها :

دستور زبان ...

 

                    چه حس ِ مبهمی  است ...

                    وقتی می فهمی  ...

                    "  تو  "  ...

                    "  کسی  "   بوده ای  ...

                    چون  ...

                    کسی    "  نبوده  "  ...

                    و  "  تو  "  ...

                    فقط یک ضمیر بوده ای  ...

                    نا مخاطب ِ  حاضر ...

                    بدلی  نامتجانس  از ...

                    بی بدیلی اول شخص ِ غائب  ...

                    تا ...

                   قاعده ی ِ جمله نویسی  ...

                   در عبارتی عاشقانه ...

                   رعایت شده باشد ...

                                                          

                                                       

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱۱:۳٠ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٥ مهر ۱۳۸۸
تگ ها :

کلمه مرکب ...

 

                       قرار بود  ...

                 و چه عاشقانه  ...

                 "  پرواز  "   کنیم  ...    

                           .

                           .

                           .

                "  پر  "  زد  و  رفت  ...

                 تا من بمانم  ...

                 با دهانی که ...

                 از تعجب  "  واز  "  است ...

                                                       

                                                    

                                                    

 در لغت نامه علامه فقید دهخدا کلمه " واز " به عنوان صفت و به معنای " گشوده ، مفتوح "  آمده است

                                                   

                                     

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱٠:٥۱ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۸ مهر ۱۳۸۸
تگ ها :

فریب ...

 

         می گفت : 

              "   بیا حواسمان را جمع کنیم

                  مال  ِ هر کس بیشتر بود

                  عاشق تر است ...   "



         حواسم نبود  ...

        حواسش را جمع کرده  ...

        که حواسم را پرت کند ...

        چقدر حواسم ...

        جمع تر از حواس ِ اوست ...

                                                                       

                                                                                  

این پست یه برداشت تقلب گونه ازدردنوشته " کیکاووس یاکیده "ی عزیزه که تو پست " پنجره دل ندارد" آقای حیرانی عزیزتر خوندمش   ...   گرچه  این تقلب ، هرچند که شما دوستای محترم به خاطرش بهم صفر بدید ،  اما خیلی به دل خودم نشست ... حتی اگه با درد ...

                                                                      

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ٧:۱٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٤ مهر ۱۳۸۸
تگ ها :

عشق ...

 

 

                      وقتی ...

                      کسی چون من ...

                      متعهد ِ امر ِ دشوار ِ عشق گردد ...

                      عجیب نیست اگر ...

                      رستم ِ عشق ...

                      به خاک افتاده ی ِ سودابه ی ِ هوس باشد ...

                                                                    

                                                                   

                                                                     

تنها زنی که درشاهنامه ازاوبه بدنامی وپلیدی یاد میشود سودابه است . اودلباخته سیاوش(ناپسری خود) شد . پس از مرگ سیاوش ، سودابه به دست رستم کشته می شود.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱۱:۳٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۳ مهر ۱۳۸۸
تگ ها :

افسوس ...

 

                            من ...

                     ابراهیم ِ پشیمانی هستم ...

                     که نه از گلوی ِ تا قفا دریده ی ِ اسماعیل ِ دل ...

                     و نه از چریدن ِ مستانه ی ِ قوچ ِ هوس ...

                     که از بهت ِ حزن انگیز ِ  خدا  دانستم ...

                     انگار این بار ...

                     پای ِ معجزه ی ِ عشق ...

                     لنگ میزند ... 

                                                                                                       

                                                                                                      

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱۱:۳۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۸ مهر ۱۳۸۸
تگ ها :

مرد رویا ها ...

 

 

                  احساس کن ...

                  حس بیهودگی را در من  ...

                  که  مثل حس ابری است ...

                  باریده بر آبزار ...

                  باریده بر بیکران  دریا ...

                  آنگاه که دانستم ...

                  می خواسته ام ...

                  مرد رویاهای کسی باشم  که ...

                  هیچ رویائی نداشت ...

                                                                                                

                                                                                                        

                                                                                               

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱:٢٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢ مهر ۱۳۸۸
تگ ها :