هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

رمضان ...

                         

                در من که مسخ شده ام ...

                سالهاست ...

                موذن ِ  یاد ِ تو ...

                در اذان ِ  صبح  ...

                شهادت  به  تنهائی ِ  من  می دهد ...

                و لقمه ی ِ  سحرگاهان ِ  من ...

                دلی قرمه  با  تیغ ِ جهل   ...

                سوخته درآتش ِ هوس ...

                پیچیده در نان ِ بیات ِ  تنهائی  است ،

                تقوای ِ  نا خواسته ی ِ  من ...

                در صیامی  به  صیاق ِ  " نبودن "...

                یا شاید  ...

                در امساکی  به تمسّک  از " شیطان "  ...

                لب فرو بسته  شدن  ...

                از طعام ِ  لذیذ ِ  معنا  و ...

                شراب ِ  نوشین ِ  ذات ِ  توست ،

                در مغرب ِ  بی تو بودن ...

                ای عشق ...

                من سالهاست ...

                با  آب و نمک ...

                با اشک افطار می کنم ...

                                            

                                               

                                                    

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۳۱ امرداد ۱۳۸۸


ابتدایی ...

                                 

              "  آواز عشق را ...

                 چه خوش سر می دهی ...  "

                         .

                         .

                         .

             چشمانش را بست ... 

              و ...

              آواز ِ عشق سرداد ...

                         .

                         .

                         .

              مرغ ِ  خوش آواز ِ  دل َام  ...

              صید ِ  روباه ِ  هوس  شد ...

                                          

                                             

                                   

                                 

 نقاشی از آندره آ  زوئیل 

                                  

                             

                                      

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٧ امرداد ۱۳۸۸


آیین نگارش ...

 

                     در عجب َام  که  چرا  ... ؟

                     به وقت ِ تالیف ِ کتاب ِ عشقی که ...

                     در آیین ِ نگارش ِ  آن ...

                     جز خط ِ  فاصله  و علامت ِ سوال ...

                     علامت ِ دیگری نبود ...

                      همه ...

                     عشق گیر ِ شان  آمد  و ...

                     گیر ِ من ...

                     عشق شد ...

                                             

                                             

                                                

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢٤ امرداد ۱۳۸۸


مستی ...

 

                      

                       من برای ِ  دیوانه  شدن ...

                       نیمی از راه  را رفته ام  ...  

                       من  دیو  شده ام  ...

                       کجاست  آنکه  ... ؟

                       این یک  پیاله دَرد ِ  نا تمام  را ...

                       هم پیاله  باشد  و ... 

                        مَزّه ی ِ خنک ِ عشق  را ... 

                        در دهان ِ هم  بگذاریم ... 

                        تا نگوئیم  :   

                        "  سوختم ... "

                                . 

                                .

                                .

                       دیگر دل َام هیچ  ندارد ...

                       حتیّ  بهانه ...

                             

                                       

                               

                           

 

.                            

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱۸ امرداد ۱۳۸۸


حسرت ...

 

       

             ای متفاوت ...

             ای کافی ...

             ای عشق ...

             چه می شود اگر تو مال ِ  من باشی ... ؟!

             حتیّ  اگر مجبور باشم ...

             تو را با دیگران  قسمت کنم ...

                                            

                                             

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٥ امرداد ۱۳۸۸