هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

معاد ...

 

                          

                                  

                             عاقبت ...

                             روزی ...

                             نزد ِ خود خواهم  بازگشت ...

                             روزی که ...

                             عریان تر باشم  از گلی سرخ ...

                              افتاده  بر سنگ ِ مزاری  خالی ...

                              روزی که ...

                              پیدا تر باشم  از بوی  ِ شب بو ...

                              پراکنده  در شب ِ  مه آلود ِ  فراموشی ...  

                              شاید ...

                              روزی که ...

                              عاشق تر باشم  از خدا  ...

                                                     

                                                               

                                                                   

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ٧:٥۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٦ آذر ۱۳۸٧
تگ ها :

... تق ... تق ... تق ...

                      

                         

                               تق ... تق ... تق ...

                               کلون ِ  قلبم  که  صدا کرد ...

                               امید  فریاد  زد ... :

                               چقدر دلم  برای ِ  عشق  تنگ  شده  بود ...

                                                  .

                                                  .

                                                  .

                               نومیدی زیر لب گفت ... :

                               بالاخره این مرگ ِ گور به  گور شده  رسید ...

                                                                

                                                        

                                                                         

                                                                     

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱٠:٥٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۱ آذر ۱۳۸٧
تگ ها :