هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

لعنتی ...

     

    

               

                        چه بهارها‌ی‌ام که بی تو هدر شده ...

    

      

   

    

     

       

       

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢۸ فروردین ۱۳٩٤


بیا ...

       

        

                 

    این‌گونه که تو به نیامدنی انگار زندگی ابدی است . جان‌ام ، مرگ در پیش من است ...

   

     

      

      

      

       

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢٧ فروردین ۱۳٩٤


مجرم ...

              

            

                 

                تنهائی جرم نیست امّا مجازات سنگینی دارد ...

    

        

       

        

         

           

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٦ فروردین ۱۳٩٤


کاش ...

      

        

        

              تن به تنهائی اگر سپرده‌ام ، تا مگر تن به تن تو بسپرم ...

     

    

    

    

  

  

   

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٦ فروردین ۱۳٩٤


زخم ...

       

       

                  

                     ما زخم‌خورده‌ها ، که زخم خورده ما را ...

    

     

         

        

      

           

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٦ فروردین ۱۳٩٤


اقرار ...

            

          

                   

              من پر از ترس‌هائی هستم که نام ِ فرار از آن‌ها را گذاشته‌ام تنهائی ...

    

        

          

        

          

         

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٥ فروردین ۱۳٩٤


حسرت ...

        

       

           

             جای خالی‌ای که پُر شود جای خالی نیست . فقط جائی است که پُر نیست ... ،

             جای خالی همیشه خالی می‌ماند . جالی خالی جای کسی است که نیست ... ،

             جای خالی حسرتی ابدی است ...

      

    

      

      

        

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٥ فروردین ۱۳٩٤


بستن ...

          

              

                                

                ای وااای ز صرف ِ فعل ِ " بستن " ... من دل به تو  وُ  تو چشم بر من

       

        

          

           

          

         

    

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٢۳ فروردین ۱۳٩٤


هویت ...

         

          

                        

     مثل آدم که به نام هویت می‌دهد ، این عشق است که به آدم هویت می‌دهد . مثل نام که

     بی آدم فقط یک‌دهان حرف و صداست ، آدم هم بی‌عشق فقط یک‌تَن پوست و استخوان

     است ...

    

      

         

         

         

       

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢٢ فروردین ۱۳٩٤


لال ...

        

      

            

   من آدم ِ حرف‌زدن نیستم . من آدم لمس و استشمام و بوسه و نگاه‌ام . من آدم ِ دیوانگی‌‌ام .

   می‌دانی ؟. من آدم حرف‌زدن نیستم . من نمی‌توانم از اضطراب‌‌ام حرف بزنم ، نمی‌توانم

   از رخوت‌ام حرف بزنم ، نمی‌توانم از ناامیدی‌ام حرف بزنم ، من نمی‌توانم از دیوانگی‌ام

   حرف بزنم . من آدم حرف‌زدن نیستم . می‌دانی ؟ ، من باید اضطراب‌ام  را لمس‌ات کنم .

   من باید رخوت‌ام را بوی‌ات  کنم . من باید ناامیدی‌ام  را  ببوسم‌ات . من باید تنهائی‌ام را

   نگاه‌ات کنم . می‌دانی  لعنتی ؟ ، من آدم ِ حرف‌زدن نیستم . من  نمی‌توانم از  دیوانگی‌ام

   حرف بزنم . من ِ لعنتی‌تر باید دیوانگی‌ام را عاشقی‌ات کنم ...

     

        

        

       

      

         

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳٩٤


عطشان ...

               

           

             

            من نمی‌دانم چطور می‌شود این سوز ِ عطش‌ام برای بوسه را بنویسم ... ،

            همین است که مچاله شده‌ام دارم سوز ِ عطش‌ام برای بوسه را گریه می‌کنم ...

     

            

           

          

        

 

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳٩٤


واهی ...

          

                 

           

                آدم ِ سرگردان توی بیابان را تشنگی نمی‌کُشد ، سراب می‌کُشد .

                درست مثل آدم تنها . که آدم تنها را دل‌تنگی نمی‌کُشد . امید می‌کشد ...

     

       

      

         

       

      

  

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩٤


مجنون ...

        

        

                  

                 تو که نیستی دیوانه‌بودن عاقلانه‌ترین کار دنیاست ...

     

          

     

     

     

           

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩٤


تشبیه ...

          

       

                

            آن‌سوی پنجره باران بند نمی‌آید این‌سوی پنجره اشک‌های من ... ،

            کدام از خدا بی‌خبری اشک را به باران تشبیه کرد ... ؟

       

          

        

         

         

        

      

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩٤


خالی و پُر ...

     

          

                

         انتظار یعنی یک جای خالی . توی سینه . آدم ِ منتظر انگار جائی توی سینه‌اش خالی

         است . نمی‌دانم امّا احتیاج دارم زنی منتظرم باشد . از آن انتظارهائی که انگار خالی‌

         شده که پُر کند . پر از تمامیت زندگی . که با بوسه‌ای آن خالی  پر از زندگی شود و

         دوباره انتظار ...

                  

       

         

        

         

            

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ۱۳ فروردین ۱۳٩٤


فرصت ...

          

        

              

            آدم همیشه فرصت فرار ندارد . فرصت فرار یک‌بار بیشتر دست نمی‌دهد .

            مثل فرصت ِ مرگ ، مثل فرصت زند‌گی ، که فقط یک بار دست می‌دهند .

           فرصت فرار فقط یک‌بار دست می‌دهد . بقیه‌اش جای خالی دادن است . که

           کمتر ضربه بخوری ، که کمتر لجن‌مال شوی ، که کمتر زخمی شوی ، که

           کمتر نجس شوی . اگر آن یک‌بار فرار کردی ، که تمام . اگر نه که تا آخر

           باید جای خالی بدهی . در حسرت فرار ...

     

          

          

         

              

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۱٢ فروردین ۱۳٩٤


تسلسل ...

                 

              

           

        تسلسل تنهائی . بالش‌های از اشک خیسی که معلوم نیست دارند جور کدام شانه‌ها

        را می‌کشند . جور شانه‌هائی را که معلوم نیست خودشان دارند روی کدام بالش‌ها

        اشک می‌ریزند ...

    

      

     

      

           

           

.  

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۱٢ فروردین ۱۳٩٤


مرگ ...

        

      

                  

                 تنهائی اگر مرگ نیست امّا چشم روی زندگی بستن است ...

  

      

      

       

      

         

     

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٩ فروردین ۱۳٩٤


خنده ...

       

     

                  

                         تو خنده‌ی روی لب‌های منی ... ،

                         نیستی ...

    

        

     

     

    

    

    

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٩ فروردین ۱۳٩٤


سن ...

        

         

                 

                    

                با شهوت و شور اگر به سن بلوغ ، با تعهد و غرور اگر به سن تکلیف ،

                آدم‌ها امّا با بغض و دل‌تنگی به سن تنهائی می‌رسند ...

     

       

        

       

     

               

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٦ فروردین ۱۳٩٤


خیال ...

             

              

                   

         

  خیال تو مثل عبور دُرناهاست . در چشم‌سوی آسمانی تیره از ابر . آدم را خوش‌خُلق می‌کند ...

      

       

      

      

        

      

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٥ فروردین ۱۳٩٤


کاش ...

         

            

             

                     کاش به من بیائی . مثل بهار به اردی‌بهشت ...

             

         

         

        

       

          

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱ فروردین ۱۳٩٤


آرام ...

          

        

             

                  کسی باید باشد که به چشم‌های‌اش نگاه کنی و آرام بگیری ...

     

       

            

          

          

          

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢۸ اسفند ۱۳٩۳