هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

قرص ...

      

     

      

       جای قرص‌‌ آرام‌بخش کسی باید باشد که دل‌ت به حضور ِ آرام‌بخش ِ او قرص باشد ...

     

       

      

       

          

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱٩ بهمن ۱۳٩٤


زمان ...

          

          

          

    بعضی اشتباه‌ها در لحظه فقط یک " اشتباه‌ ساده‌ " اند . امّا با گذشت زمان تبدیل می‌شوند

    به یک " اشتباه بد ". زمان که بیشتر می‌گذرد می‌شوند "عجب اشتباه بزرگی " ، و بعدتر

    شاید " بزرگترین اشتباه " . انگار زمان مثل یک مادر آن اشتباه را به پر و بال گرفته و

    بزرگش می‌کند ...

       

      

     

       

    

 

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱٧ بهمن ۱۳٩٤


پَر ...

       

        

                   

      غیر ِ تو که باشد آدم دل می‌بندد امّا پای تو که در میان باشد آدم دل نمی‌بندد . دل آدم را

      می‌بندد . می‌بندد کنج ِ بیغوله‌ی تنهائی ، بعد خودش پَر می‌کشد توی آسمان ِ خیال‌ات ...

      

      

       

       

      

   

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۱٤ بهمن ۱۳٩٤


عبث ...

        

      

          

    در جست‌وجوی عشق بودم امّا هوس هوس ... همچون پرنده‌ای که لانه‌اش امّا قفس، قفس

    مُردم از حضور ِ دائم‌ات ای بغض ِ لعنتی ... چون سنگ شد این سینه کمی‌هم نفس، نفس

    

      

      

         

        

      

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٩ بهمن ۱۳٩٤


یک‌راهی ...

       

        

           

                        تنهائی یعنی ماندن سر ِ یک‌راهی ِ تو  یا  تو ...

        

       

       

     

     

    

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٤ بهمن ۱۳٩٤


تمام ...

      

      

         

                    تنهائی داریم تا تنهائی . که دل می‌بُری ...

                    یا که سر ِ دل‌‌ات را می‌بُری ... ،

                      که ناتمام ...

                   یا که والسّلام . که الفاتحه . که تمام ...

     

     

      

     

      

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٤ بهمن ۱۳٩٤


سرریز ...

      

      

      

        وقتی تنهائی‌ات خیلی زیاد می‌شود باید تنها باشی . وقت‌هائی که تنهائی‌ات آن‌قدر زیاد‌

        می‌شود که از سرت هم بیشتر می‌شود و می‌ریزد بیرون . روی زمین، توی اتوبوس،

        روی میز کناری، توی خیابان. آنجا که کسی می‌بیند و می‌گوید آقا ، خانم ، تنهائی‌تان

        دارد می‌ریزد. تنهائی‌ای که آن‌قدر شبیه آدم است که نمی‌توانی خودت را به تنهانبودن

        بزنی. که بگوئی نه ، این تنهائی ِ من نیست . آن‌ قدر شبیه که تنها راه‌ای که  برای‌ات

        می‌ماند این‌ است که تنهائی‌های‌ات را توام با خجالت از بی‌مسئولیتی جمع کنی دوباره

        بریزی توی خودت ، به امید جائی که کسی نبیند. کسی نباشد . تنهائی هرکسی معلوم

        است. تنهائی‌ای که لعنتی خیلی شبیه آدم است . آن‌ قدر شبیه که  نمی‌توانی زیادی‌های

        تنهائی‌ات را  که  بیرون می‌ریزد حاشا کنی . وقتی تنهائی‌ات خیلی زیاد می‌شود  باید

        تنها باشی ...

     

        

        

         

           

     

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۳٠ دی ۱۳٩٤


شغل ...

         

          

          

                      

                 این‌عجب شغل شریفی‌ست که بی‌جیره‌و مُزد

                                                      هر شب و روز به دل‌تنگی ِ تو مشغو‌ل‌ام

       

          

      

       

      

    

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٥ دی ۱۳٩٤


زنجیر ...

         

       

              

         عشق جسارت می‌خواهد . از یک سن و سالی که بگذری دیگر عشق را نمی‌توانی

         تجربه کنی . نهایت‌اش بتوانی دوست داشته باشی. دوست داشتنی که گره‌ به منطق

         و تجربه و خاطره و ترس و انتفاع و هزار قید دیگر دارد . دوست داشتنی که یله

         نیست . رها نیست . از آن دوست‌داشتن‌هائی نیست که بی‌پروا خودت را رها کنی

         میان ِ دریای عشق . میان ِ عرصه‌ی عشق . عشق رهائی می‌خواهد و  رهائی در

         جسارت است و  تو زنجیری . زنجیر ...

       

     

      

        

     

   

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱٤ دی ۱۳٩٤


ناکوک ...

      

     

         

             آدم تنها همیشه ناکوک است . اصلن تنهائی یعنی ناکوکی . وقتی هیچ ساعتی

             برای قرارداشتن با تو کوک نمی‌شود . وقتی هیچ سازی برای قراریافتن ِ تو

             کوک نمی‌شود ...

    

         

  

     

    

  

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٩ دی ۱۳٩٤


میخ‌کوب ...

        

     

            

        در زندگی ‌آدم لحظه‌هائی هست که چنان تو را به چنگ می‌گیرند که دیگر هیچ چیز

        نمی‌تواند تو را از آن‌ها رها سازد. آن لحظه‌ای که در تو می‌ماند. لحظه‌ای که تو در

        آن می‌مانی. انگار تو را میخ می کنند به آن لحظه . انگار که آدم من من شود . تکهّ

        تکهّ نه . من من شود . من‌ای که در آن لحظه  میخ‌کوب می‌شود . من‌ای که در یک

        لحظه دیگر میخ‌کوب می‌شود . من‌ای که به جبر انتزاع ِ زمان انگار می رود ،  امّا

        می‌ماند . می‌ماند امّا می‌رود . سال‌ها می‌گذرد امّا لحظه‌ای نمی‌گذرد . شاید لحظه‌ی

        ترس ، شاید لحظه‌ی شک ، شاید لحظه‌ی شکست ، یا لحظه‌ی تنهائی . من ِ ترسیده ،

        من شکست خورده ، من مشکوک ، من تنها . من‌هائی که یک عمر با آدم می‌مانند ...

       

        سال‌هاست توی  یک سردخانه‌ ، کرمی سفید و بزرگ ، توی حدقه‌ی  متورم ِ  چشم ِ

        کبود ِ یک جوان ِ شهید ، امّا دارد پسر کوچکی را می‌خورد . سال‌هاست  توی سالن

        خروجی یک فرودگاه ، پسری نوجوانی دست ِ پسر نوجوان دیگری را رها نمی‌کند .

        سال‌هاست روی پله‌های یک دادگاه مرد جوانی دارد گریه می‌کند . سال‌هاست مردی

        دارد به آن همه زیبائی دل نمی بندد . سال‌هاست آدمی تنهاست ...

       

        در زندگی ‌آدم لحظه‌هائی هست که چنان تو را به چنگ می‌گیرند که دیگر هیچ چیز

        نمی‌تواند تو را از آن‌ها رها سازد. آن لحظه‌ای که در تو می‌ماند. لحظه‌ای که تو در

        آن می‌مانی ...

        

      

      

    

           

         

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۸ دی ۱۳٩٤


دایه ...

        

       

       

                    عشق که آدم را زائید تنهائی شد دایه‌اش . نامهربان‌تر از مادر ...

      

      

      

  

    

     

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٧ دی ۱۳٩٤


لرز ...

         

       

     

                        تن به تنهائی داده‌ام . می‌لرزم . تن ِ تنهائی سرد است ...

   

  

    

       


    

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٦ دی ۱۳٩٤


سوت‌وکور ...

          

        

             

      سکوت نه . سوت‌وکوری امّا از فقدان ِ حضور است . از بی‌آهنگی است . حضورها

      آهنگ دارند . مثل صدای خش‌خش‌ ِ برگ‌ها که آهنگ ِ حضور پائیز است . یا صدای

      تُک‌تُک ِ دانه برچیدن که آهنگ ِ حضور کبوتری است پشت پنجره . خانه باید آهنگ ِ

      حضور زن را داشته باشد . صدای سایش چنگ شانه بر مو . صدای چکاچک النگو .

      خانه‌ی بی آهنگ ِ زن ، خانه‌ی تنهائی است . خانه‌‌ای سوت‌وکور است ...

         

         

         

       

        

      

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢ دی ۱۳٩٤


مقصر ...

         

     

       

                هر جای این تنهائی را نگاه می‌کنم پای تو در میان است ... ،

                  که پای تو در میان نیست ...

     

  

     

      

      

        

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٢٩ آذر ۱۳٩٤


ادای قضا ...

         

       

       

                    رکعت‌به‌رکعت باید ادا شود وقتی بیائی ... ،

                    من بی تو سال‌ها بوسه‌های قضا دارم ...

       

     

     

     

          

    

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٥ آذر ۱۳٩٤


فاصله ...

           

         

             

                       بین ما فاصله از دوری نیست .

                       بین ما فاصله از بُعد ِ مسافت‌ها نیست .

                       بین ما فاصله بس نزدیک است .

                       بین ما فاصله یک لبخند است ...

                       خنده‌ای حبس ِ غرور .

                       بین ما فاصله یک حرف ِ مگوست ...

                       " دوست‌ات دارم " ِ پنهان در شرم .

                       بین ما فاصله یک تردید است ...

                       دست‌ای مُشت شده .

                       بین ما فاصله از دوری نیست .

                       بین ما فاصله از بُعد ِ مسافت‌ها نیست .

                       بین ما فاصله بس نزدیک است .

                       کُنج ِ صورت ...

                       پشت ِ لب ...

                       بسته‌ی دست ...

           

        

       

     

         

       

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٤ آذر ۱۳٩٤


چاره ...

     

   

           

      دیگر فهمیده‌ام موقع این دل‌تنگی‌ لعنتی چه کارهائی می‌توانم بکنم که کمی آرام بگیرم .

      مثلن همین‌طور که ساکت نشسته‌ام فقط گریه کنم ... ،

      یا همین‌طور که گریه می‌کنم فقط ساکت بنشینم ... ،

      یا فقط همین‌طور ساکت بنشینم و گریه کنم ...

     

      

     

      

     

  

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢۱ آذر ۱۳٩٤


آونگ ...

          

       

           

             انگار شده‌ام آونگ ِ میان هرگز و همیشه . هرگز ِ عشق و همیشه‌ی تنهائی ...

    

     

       

     

     

    

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٠ آذر ۱۳٩٤


بی‌فایده ...

           

              

       

                گرمی ندهد گر می‌ام آتش بزند  تن      

                                        بی‌چاره دل‌ام چون جسد ِ یخ‌زده سرد است

                آسان نرود غم ز دل ِ غم‌زده‌ام چون    

                                        این درد به اندازه‌ی ِ صد  قافله  درد  است

     

          

        

        

        

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۱۸ آذر ۱۳٩٤


آدم ...

     

    

       

              آدم‌ها باهم‌‌اند تا تنها شوند . چون بی‌هم تنهاترند ...

 

       

      

         

       

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۱۳ آذر ۱۳٩٤


سکوت ...

          

         

                           

                 گوش به زنگ آمدن‌ات ، تمام دنیای‌ام را امّا سکوت گرفته ... ،

                 چه پاورچین‌پاورچین نمی‌آئی ...

    

     

    

    

   

    

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٩ آذر ۱۳٩٤


پاره‌پاره ...

         

      

                

             هرجائی از بودن‌ام را می‌گیرم باز‌هم نبودن‌ات از جای دیگری بیرون می‌ریزد .

              اشک‌اشک ، بغض‌بغض ، کلمه‌کلمه ...

      

      

      

    

    

 

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٦ آذر ۱۳٩٤