هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مرگ ...

        

      

                  

                 تنهائی اگر مرگ نیست امّا چشم روی زندگی بستن است ...

  

      

      

       

      

         

     

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٩ فروردین ۱۳٩٤


خنده ...

       

     

                  

                         تو خنده‌ی روی لب‌های منی ... ،

                         نیستی ...

    

        

     

     

    

    

    

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٩ فروردین ۱۳٩٤


سن ...

        

         

                 

                    

                با شهوت و شور اگر به سن بلوغ ، با تعهد و غرور اگر به سن تکلیف ،

                آدم‌ها امّا با بغض و دل‌تنگی به سن تنهائی می‌رسند ...

     

       

        

       

     

               

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٦ فروردین ۱۳٩٤


خیال ...

             

              

                   

         

  خیال تو مثل عبور دُرناهاست . در چشم‌سوی آسمانی تیره از ابر . آدم را خوش‌خُلق می‌کند ...

      

       

      

      

        

      

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٥ فروردین ۱۳٩٤


کاش ...

         

            

             

                     کاش به من بیائی . مثل بهار به اردی‌بهشت ...

             

         

         

        

       

          

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱ فروردین ۱۳٩٤


آرام ...

          

        

             

                  کسی باید باشد که به چشم‌های‌اش نگاه کنی و آرام بگیری ...

     

       

            

          

          

          

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢۸ اسفند ۱۳٩۳


بهار ...

      

      

         

          امیدوار کردن مسئولیت خیلی سنگینی است . امید بخشیدن خیلی جُربُزه می‌خواهد .

          ولی بهار بی‌هیچ مسئولیت و جُربُزه‌ای ، با معجزه ، مسخ یا هرچه ، نمی‌دانم ، آدم 

          را امیدوار ‌می‌کند . بعد خودش می‌رود و تو ‌می‌مانی و ماجرای همیشگی تکرار و

          تکرار و  تکرار . تو می‌مانی و تب ِ  تابستانی . تو می‌مانی و بغض ِ  پائیزی . تو

          می‌مانی و گریه‌ی ِ زمستانی . چاره‌ای نیست . وقت امید‌واری شده ...

        

       

        

        

       

        

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٧ اسفند ۱۳٩۳


چهارشنبه سوری ...

        

      

                 

                   هزار شنبه دوری ... ،

                   دوری من از تو ، صبوری تو از من ...

         

          

           

         

            

             

          

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٦ اسفند ۱۳٩۳


اهلی ...

      

        

               

       من و دل‌تنگی اهل هم‌ایم . مثل خاک و گندم ، مثل باد و دشت ، مثل دل‌تنگی و من ...

     

        

        

     

     

         

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٦ اسفند ۱۳٩۳


راه راه ...

      

           

                  

                  سر به کدام راه بگذارم از این دل‌تنگی ... ؟

                  راه پیراهن‌ات کاش ...

       

        

        

       

         

           

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٢٤ اسفند ۱۳٩۳


سکوت ...

     

       

            

            سکوت تنها زبان زنده‌‌ای است که همه‌ی آدم‌های دنیا با آن حرف نمی‌زنند ...

    

        

        

        

            

         

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢۳ اسفند ۱۳٩۳


ناتوانی ...

       

        

              

              گاهی آن‌قدر نمی‌توانی که دیگر نمی‌توانی را هم دیگر نمی‌توانی بگوئی ...

     

       

        

          

        

      

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٢ اسفند ۱۳٩۳


فرق ...

      

     

                       

       بعضی فرق‌ها خیلی فرق دارند . مثل آن‌که هزاربارعاشق می‌شود و یک‌بار می‌میرد ،

       با آن‌که یک‌بار عاشق می‌شود و هزار بار می‌میرد ...

     

      

         

      

     

         


  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٠ اسفند ۱۳٩۳


مشکل ...

            

        

                  

               برای آن‌که مشکلی پیش نیاید حساب همه‌چیز را می‌کنی ، الّا خودت را ... ،

               ولی انگار آدم از خودش مشکل‌تر ندارد ...

      

       

      

      

     

       

    

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱٩ اسفند ۱۳٩۳


نادرست ...

        

       

            

                خیال ِ با تو بودن‌ام درست از آب در نیامده ... ،

                درست مثل ماهی مُرده‌ی ِ افتاده بیرون ِ تُنگ ... ،

                که بی‌چاره چقدر نادرست از آب درآمده ...

    

       

     

       

    

      

    

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱۸ اسفند ۱۳٩۳


آشوب ...

         

      

                

           نوشتن از تنهائی غرورم را می‌خراشد ، ننوشتن‌اش دلم را ...

    

     

      

      

          

      

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱۸ اسفند ۱۳٩۳


معصوم ...

          

            

          

          شاکی‌ام از عصمت ِ تنهائی . بیا تا کارهای بَدبَد بکنیم ...

     

  

    

    

      

       

   

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٧ اسفند ۱۳٩۳


از تو تا من ...

        

         

          

               «تا» فقط حرف فاصله نیست . عمل ِ فاصله هم هست ... ،

               وقتی فاصله قامت‌ات را تا می‌کند ...

 

   

     

    

     

        

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱٢ اسفند ۱۳٩۳


مومن ...

            

         

                   

           کسی چه می‌داند . شاید خدا شرمنده‌تر از انسان است ...

   

  

     

    

    

        

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱٢ اسفند ۱۳٩۳


ناتمام ...

         

       

         

               آدم‌های تنها . آدم‌های ناتمام ... ،

               آدم‌های نا تمام . نا  تمام . نا  تمام شده ... ،

               نای خنده ، تمام . نای گریه ، تمام . نای زندگی ، تمام ... ،

               نا  تمام . آدم‌های نا تمام .  آدم‌های ناتمام . آدم‌های تنها ...

       

       

       

      

       

      

 

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۳ اسفند ۱۳٩۳


تکه‌تکه ...

      

       

             

      خاطره یعنی تکه‌تکه ، هر تکه‌ای از دل ما آدم‌ها ، جائی از خیابان‌ها و کوچه‌ها افتاده .

      زیر پای عابرانی که هر روز از روی حسرت‌های هم رد می‌شوند ...

    

     

       

    

       

     

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢۸ بهمن ۱۳٩۳


گرو ...

    

     

         

     تنهائی لعنتی چیزعجیب‌وغریبی است . وقتی با تنهائی خو می‌کنی خودت یاد می‌گیری

     از پس زندگی‌ات برآئی اما در عین‌حال یک التماسی در تو هست . به هیچ چیزی نیاز

     نداری اما التماس کسی را داری . فقط برای آن‌که تنها نباشی . هیچ‌چیز نمی‌خواهی از

     او . فقط بودنش . انگار بودنت به بودن کسی بستگی نداشته باشد اما بودنت به  نبودن

     او گره خورده باشد . انگار یکی بودن دیگر قابل تحمل نباشد . انگاریکی باید باشد که

     تو یک‌ای نباشی . یک‌ای که در گرو دو باشد ...

  

     

   

      

        

      

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢۸ بهمن ۱۳٩۳


تن ...

         

         

                      

                     سی‌وهفت درجه بالای تنهائی مطلق ...

    

        

             

            

            

            

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢٧ بهمن ۱۳٩۳