هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

تنهائی ...

         

               

                  

                           تنهائی یعنی دست‌کشیدن امّا ...

                           دل‌نکندن ...

     

        

       

       

         

      

            

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٤ امرداد ۱۳٩۳


دلتنگی ...

          

                    

                     

     دلتنگی مثل رنده می‌ماند . هربار که روی ِ دلتنگی سُرمی‌خوری قطعه‌قطعه کنده می‌شوی .

     آهسته‌آهسته تمام می‌شوی . با زجر ...

         

        

         

         

             

    

       

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢ امرداد ۱۳٩۳


شراب ...

       

            

             

                         با هرکسی می‌شود نوشید امّا ...

                         فقط با تو می‌شود مست شد ...

      

      

        

        

           

        

              

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢ امرداد ۱۳٩۳


همه جا ...

        

                    

            

                                  کارم به همه جا کشید ... ،

                                  غیر ِ آنجا که تو هستی ...

        

       

      

       

      

        

         

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳٩۳


کم ...

        

       

                

                         نه خدا را نه دوست را نه حتی تو را ... ،

                         وقتی باید دوباره بایستد ...

                         وقتی باید دوباره بخواهد ...

                         وقتی باید دوباره نمیرد ...

                         گاهی آدم خودش را بدجور کم دارد ...

    

      

        

          

        

      

         

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٢٩ تیر ۱۳٩۳


واقعیت ...

     

       

                   

                    تنهائی سنگ ِ بزرگی است که علامت ِ زدن است ...

   

     

       

      

           

         

            

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢۸ تیر ۱۳٩۳


شهوت ...

      

               

                  

                             حسّ ِ کلافه‌گی ...

                             هم‌قدر ِ تن‌بازی ِ نیمه کاره ... ،

                             حسّ ِ نکبت ...

                             هم‌قدر ِ هم‌آغوشی ِ خیالی ... ،

                             حسّ ِ لال‌مانی ...

                            هم‌قدر ِ بغض ... ،

                            حسّ ِ مرگ ...

                            هم‌قدر ِ تنهائی ...

     

       

     

       

        

     

     

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢۸ تیر ۱۳٩۳


شب ِ قدر ...

       

         

                 

                       می‌دانی بی تو چه قدر خالی است شب ... ؟ ،

                       قدر ِ لبخند ... ،

                       قدر ِ آغوش ... ،

                       قدر ِ بوسه ... ،

                       قدر ِ تنهائی ...

        

     

      

         

       

      

      

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٧ تیر ۱۳٩۳


هر جا ...

        

               

                

                           هیچ‌کجا هیچ‌وقت ...

                           خودکم‌بینی که نه ... ،

                           دچار توزیادبینی‌ام ...

                           هرکجا همه‌وقت ...

   

      

       

       

      

      

    

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٧ تیر ۱۳٩۳


خراب ...

           

        

               

                           درست مثل این می‌مانم که نیستی ...

     

     

     

    

       

  

     

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢٦ تیر ۱۳٩۳


تاکتیک ...

          

               

                   

      تنها که باشی ظهور ِ کورسوی ِ امید هزاربار خطرناک‌تر از هجوم ِ لشکر ِ غم است ... ،

      لشکر ِ غم به آتشبار در برابر ... ،

      کورسوی ِ امید با خنجری امّا از پشت ِ سر ...

       

         

         

        

        

        

          

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢٦ تیر ۱۳٩۳


اهل ...

          

                        

         بعضی فضاها آدم را می‌برد به دوران کودکی .  ببخشید اصلاح می‌کنم . بلند می‌کند و

         می‌چرخاند و محکم می‌کوبد توی دوران کودکی . که دردت بگیرد . مثل ِ همین امتزاج

         بوی ِ بُراده‌ی ِ چوب و عطر ِ چای . بوی ِ خاطره‌ی یک قهوه‌خانه . جائی که پدرم از

         ته‌دل می خندید . توی روستایش . توی روستایم . نمی‌دانم . من آنجا به دنیا  نیامده‌ام .

        امّا چه فرقی می‌کند. هر جا که بوی ِ بُراده‌ی ِ چوب وعطر ِ چای داشت حتما من اهل

        همانجا هستم . اهل خنده‌ی ِ از ته‌دل ِ پدرم ...

        

         

        

        

         

        

          

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٥ تیر ۱۳٩۳


آتشکده ...

              

          

                

          از سوز ِ دل نهراسیم ما ، چون که این ... آتشکده ز آتش است که پررونق است

           

         

             

               

             

            

             

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٥ تیر ۱۳٩۳


خیال ...

             

                   

                        

                            می دانم ... ،

                            تو مهربان‌تر از آنی که نیائی و بمیرم ...

   

         

          

          

          

         

           

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٢٢ تیر ۱۳٩۳


التماس ...

     

      

             

                           تو را به خدا دستم به دامن َت ...

     

        

        

       

        

     

       

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱٦ تیر ۱۳٩۳


سکوت ...

        

            

            

                              بغض غمی است که کلمه نمی شود ...

       

         

       

         

        

       

       

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱٠ تیر ۱۳٩۳


جای پا ...

          

            

           

                حرف‌های نگفته و بغض‌های فروخورده  کم‌کم آدم را سنگین می‌کنند ... ،

                آنقدر سنگین که می‌افتی ... ،

                زمان از رویت رد می‌شود ... ،

                می‌شوی جای پای گذشته ...

       

        

        

         

         

        

            

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۳ تیر ۱۳٩۳


منتظر ...

        

         

           

                           مثل مسافر و آب ...

                           صبح‌ها زنی باید باشد که پشت ِ سر مرد نگاه بریزد ... ،

                           وگرنه مرد برنمی‌گردد ... ،

                           به خانه هم برگردد امّا به خودش برنمی‌گردد ...

      

        

         

           

         

         

          

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢ تیر ۱۳٩۳


حسرت ...

     

      

        

                          انگار حسرت پاره‌ی تن ماست ...

    

     

          

             

               

                 

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱ تیر ۱۳٩۳


سکوت ...

               

            

             

                              تو حرف نداری ... ،

                              سکوت یعنی همین ...

     

       

        

         

        

        

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۳۱ خرداد ۱۳٩۳


ملموس ...

             

         

            

               تنهائی یعنی آن‌چه نیست از تمام آن‌چه هست ملموس‌تر می شود ...

       

        

           

        

       

          

            

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢٩ خرداد ۱۳٩۳


پا در میانی ...

          

         

           

                  در خیابان مرد ِ آواز‌خوان دارد می‌خواند : " عشق باید پا در میونی کنه ... " ،

                  من دارم گریه می کنم ... ،

                  پای تو در میان است ...

     

       

         

        

      

           

    

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢٩ خرداد ۱۳٩۳


واقعیت ...

               

              

              

                              آدم ها قوی و ضعیف ندارند ... ،

                              ضعیف و ضعیفتر دارند ...

         

        

        

         

       

      

       

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢٩ خرداد ۱۳٩۳