ییییییک ، دووووووو ، سسسسسسه ...
ناگزیرترین ...
ناعادلانه ...
کاش ...
پایان ...
بی تفاوت ...
نمک شناس ..
مُشتی توت چید و به دهان بُرد ... ،
زیر ِ سایه ی ِ درخت استراحت کرد ... ،
رفت باقی درخت ها را قطع کند ...
.
من ...
رفت و آمد ...
دارم برای ِ رَفته ای گریه می کنم ...
که خنده های َم با او آمده بود ...
.
مَجازی ...
آدم ِ تنهای ِ مَجازی به این دوره زمانه و عصر ِ شبکه ها ربطی ندارد ... ،
اولین بار ...
آدم ِ تنهای ِ مجازی در آیینه دیده شد ...
.
حواس پَرتی ...
حواس پَرتی یعنی این که ...
کاش به یاد َم بماند که به یاد َت نمانم ...
.
عصر آن روز ...
عصر ِ یک روز ...
به کسی سلام کردم ...
که عُصاره ی ِ خداحافظی بود ...
.
درد ...
دانستن درد و الم دارد ...،
دانستن درد و الم می آورد ... ،
عالم ِ بی الم بودن ...
عین ِ خالی بودن است ...
پی نوشت :
جسارت ِ توضیح دادن َ م رو ببخشید که ...
عالم بی الم بودن عین ِ خالی بودن است ...
هم به معنای ِ عالم ِ بدون درد تهی از علم است می باشد ...
هم به رسم معمول ، بازی با لغت ِ من ِ خاک بر سر ...
اگر از کلمه ی ِ عالم الم را برداری حرف ِ عین ِ خالی می ماند ...
.
معرکه ...
عجب معرکه ای ست ... ! ،
تنهائی دارد دل َم را می سوزاند ... ،
من دارم فرصت های َم را می سوزانم ... ،
لامذهب خدا هم این وسط دارد عجب آتشی می سوزاند ...
.
کفاره ...
فرق ...
حرف نزدن با سکوت فرق دارد ... ،
دُرُست مثل غذا نخوردن و روزه بودن ...
.
وجه ِ توصیف ...
عاشق و بدهکار و لیلی و افسرده و دیوانه و فیلان و بیسار ندارد ... ،
وجه توصیف ِ تنها ...
آدم است ...
.
تنهائی ...
هیچ کلمه ای غیر از تنهائی ...
نمی تواند دقیق تر و وحشتناک تر از تنهائی ...
تنهائی را معرفی کند ...
.
استیصال ...
نوبت ِ عاشقی ...
ترادُف ...
این روزها آنقدر بدی دیده ایم که ...
خوبی لبخند به لب ِ مان می آورد ... ،
جوک هم لبخند به لب ِ مان می آورد ... ،
راست می گویند که این روزها خوبی مثل ِ جوک می ماند ...
.
اهمّیت ...
در زنده گی ...
اهمیّت ِ موضوع ...
فهمیدن ِ اهمّیت ِ نفهمیدن ِ ...
.
